"ေျမနီလမ္းကေလးကို လိုက္ျပီး
ကားကေလးစီးရင္ ဖုန္ထလာ
ဒါဟာလဲ ခ်င္းျပည္ရဲ႕ အလွတစ္ခုပါ။"
ဒီသီခ်င္းထဲကစာသားအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ဖုန္ထတာက ကဗ်ာဆန္သလိုလို၊ ကားသြားတာကလဲ slow motion နဲ႔ပဲသြားသလိုလို။ :)
တကယ္ေတာ့လက္ေတြ႕မွာ ေတာင္ေပၚမွာ ကားစီးရတာ မလြယ္လွဘူး။ အမိုးပြင့္ hilux ကားေတြမို႔ မ်က္စိထဲ ဖုန္မဝင္ေအာင္ မ်က္မွန္တပ္ထားရတယ္။ ဆံပင္မေပေအာင္ ဦးထုပ္ေဆာင္းရတယ္။ ပါးစပ္စည္းတပ္ထားရတယ္။ အထုပ္ေတြ ကို စာလာအိတ္နဲ႔ ထုပ္ရေသးတယ္။
ကန္ပက္လက္ျမိဳ႕။
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အဆင့္အတန္း၊ ဂုဏ္သိကၡာ ကိုသိခ်င္ရင္ Passport ကို အသံုးျပဳတဲ့အခါ တန္းသိႏိုင္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံက ကမာၻ႕ passport power ranking မွာ ေနာက္ဆံုးပိတ္အဆင့္ ၈၀ မွာ႐ွိေနပါတယ္။
US, UK တုိ႔က အဆင့္ ၁။ နယ္သာလန္၊ စင္ကာပူ၊ ဂ်ပန္ တို႔က အဆင့္ ၄ မွာ႐ွိၾကပါတယ္။
ျမန္မာျပည္က ကမာၻ႕အလယ္မွာ အဖက္ဖက္မွာ ေအာက္က် ေနာက္က် က်န္ခဲ့တဲ့ တုိင္းျပည္ပါ။
ဒီတိုင္းျပည္မွာ ခ်င္းျပည္နယ္က အဆင္းရဲဆံုးျပည္နယ္လို႔ေျပာရင္ မမွားပါဘူး။
တကၠသိုလ္၊ ေလဆိပ္၊ ဘူတာ စတဲ့အရာေတြမ႐ွိတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာျပည္နယ္ပါ။
အဲ...ဒီျပည္နယ္ထဲမွာ ျမိဳ႕နယ္ ၉ ျမိဳ႕နယ္႐ွိတဲ့အထဲက ကန္ပက္လက္က အဖက္ဖက္မွာ ေအာက္က်ေနာက္က်တဲ့(အဆင္းရဲဆံုး) ျမိဳ႕ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကန္ပက္လက္ျမိဳ႕က အမႊန္းတင္စရာ မ႐ွိလွပါဘူး။ :) ကမာၻ႔အဆင္းရဲဆံုးၿမိဳ႕လို႔ ေခၚရမလား။
ပထမရလို႔ ဝမ္းသာရမလိုလို။ :)
ကၽြန္ေတာ္ ကန္ပက္လက္ကို ျပန္သြားရတဲ့အေၾကာင္းက မိသားစုနဲ႔ေတြ႕ဖို႔ပါ။
ဒီဇင္ဘာလမွာ ျပန္ရင္ေကာင္းေပမယ့္ ႏွင္းထူလို႔ ေလယာဥ္မထြက္တာမ်ိဳး႐ွိဖူးေတာ့ မတ္လမွာ ျပန္ရျခင္းျဖစ္တယ္။
ကန္ပက္လက္ႏွစ္ျခင္းသာသနာႏွစ္ ၅၀ ျပည့္ယုဘိလပြဲႏွင့္ ဘုရားေက်ာင္းဖြင့္ပြဲတခါတည္း ၾကံဳသြားတာေပါ့။
ကန္ပက္လက္ျမိဳ႕က ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အျမင့္ေပ ၄၀၀၀ ေက်ာ္ မွာ႐ွိတဲ့အတြက္ ခ်င္းေတာင္မွာေတာ့ သိပ္မေအးတဲ့ျမိဳ႕ပါ။ ဟားခါးျမိဳ႕က ၆၀၀၀ ေက်ာ္၊ တီးတိန္ျမိဳ႕က ၅၀၀၀ အထက္ ႐ွိၾကပါတယ္။
အဂၤလိပ္ေခတ္က ေတာင္စခန္းျမိဳ႕ငယ္ေလးအျဖစ္ အပန္းေျဖဖို႔ တည္တဲ့ျမိဳ႕ပါ။
ခ်င္းေတာင္မွာႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္ အမ်ားဆံုးျမိဳ႕ပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ ဝိတိုရိယေတာင္ကို တက္ခ်င္ၾကတာရယ္၊ နတ္မေတာင္အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ကို ေလ့လာခ်င္ၾကလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဝိတိုရိယေတာင္(သို႕) ေခါႏုသုမ္
ဝိတိုရိယေတာင္က အျမင့္ေပ ၁၀၂၀၀ ျမင့္ပါတယ္။ Asean ႏိုင္ငံေတြမွာ ေပ တစ္ေသာင္းထက္ျမင့္ရင္ သစ္ပင္ေတြသိပ္မေပါက္ႏိုင္ဘူး လို႔ၾကားဖူးတယ္။ ဒါေပမယ့္ဝိတိုရိယေတာင္က သစ္ပင္ေပါင္းစံုႏွင့္ျပည့္ေနတယ္။
ေတာင္ထိပ္ကို ဆိုင္ကယ္နဲ႔တက္ၾကေသးတယ္။ တစ္နာရီေက်ာ္ၾကာပါတယ္။ ေတာင္ေပၚမွာ ေစတီ႐ွိတယ္။
အျမင့္ဆံုးေနရာေတာင္ကုန္းတစ္ခုမွာေတာ့ လက္ဝါးကားတိုင္ ႐ွိခဲ့ေပမယ့္ အာဏာပိုင္ေတြက ခုတ္လွဲခဲ့ပါတယ္။ အာဏာပိုင္ေတြက ေစတီကိုေတာ့ မခုတ္လွဲခဲ့တာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမလိုလို။ :)
ေမာင္ေမာင္နဲ႔က်ေနာ္ေတာင္ထိပ္တက္ခ်င္ေတာ့ ဥကၠ႒ကိုလိန္းအြမ္က လူစုျပီးတက္ၾကတာ။
ေတာင္ေပၚမွာ ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ။ ေနၾကာေစ့နဲ႔ အခ်ဥ္ထုပ္စားျပီးျပန္လာၾကတယ္။ :)
ေတာင္ထိပ္ကို တက္ကူတာက အသင္းေတာ္ လူငယ္ဥကၠ႒ကိုလိန္းအြမ္နဲ႔အဖြဲ႕ပါ။
သူ႕ကိုကြယ္ရာမွာ ရာသက္ပန္လူငယ္ဥကၠ႒လို႔ နာမည္ေျပာင္ ေပးၾကတယ္။
က်ေနာ္ကန္ပက္လက္စတင္ေရာက္႐ွိတဲ့ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ မွာကတည္းက လူငယ္ဥကၠ႒ျဖစ္ေနျပီ။
ခု ၂၀၁၅ ျပန္ေရာက္သြားေတာ့ ဆရာၾကီးက ကေလးႏွစ္ေယာက္ရေနျပီ။ လူငယ္ဥကၠ႒ လုပ္ေကာင္းတုန္း။ :)
ၾကားထဲမွာ အေျပာင္းအလဲ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့႐ွိတယ္။
ခင္လို႔ေကာင္းတယ္။သူနဲ႔ေနရင္ အၿမဲရီေနရတယ္။
တဆက္တည္းမိတ္ဆက္ေပးခ်င္တာက ေမာင္ေမာင္။ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း။
သူက ၈တန္းေက်ာင္းသားေလာက္ကတည္းက ခ်င္းျပည္နယ္လက္ေ႐ြးစင္ ေဘာလံုးသမား။
ႏွစ္တို္္င္း ေဘာလံုးကန္ေနတာနဲ႕ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနသူ။ ဆရာဆရာမေတြက သူ႔ကို မဆူရဲၾကဘူး။
ေက်ာင္းနဲ႕အနီးဆံုးမွာေနျပီး
အၿမဲေက်ာင္းေနာက္က်သူေပါ့။ ေနာက္က်တာကိုက
သူ႔ရဲ႕႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈလိုျဖစ္ေနျပီ။ ခ်င္းျပည္နယ္လက္ေ႐ြးစင္ေဘာလံုးအက်ၤီ
ေက်ာနံပါတ္ ၁၀ ဝတ္ျပီးေက်ာင္းလာရင္ျဖင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသူေတြမ်ားမွာေတာ့ စာကို အာ႐ံုမစိုက္ၾကေတာ့ဘူး။ :)
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဟားခါးျမိဳ႕ကို ေျပာင္းသြားၾကျပီ။
သူ႔အဖိုး
RevဦးCeih kio က ကန္ပက္လက္ျမိိဳ႕နယ္မွာ ပထမဆံုးႏွစ္ျခင္းသာသနာျပဳသူမို႔
ဒီကန္ပက္လက္ ႏွစ္ျခင္း ေရႊႊရတုယုဘိလသဘင္မွာ သူတို႕အဖိုးကိုယ္စား သူတို႔မိသားစုကို အထူးတလည္ဂုဏ္ျပဳၾကတယ္။
ေက်းလက္ဘဝ
ကန္ပက္လက္ျမိဳ႕နဲ႔ အနီးစပ္ဆံုးေဆာ္ေလာင္းေက်း႐ြာကိုလည္း သြားခဲ့တယ္။
NGO အဖြဲ႕အစည္းေတြ အၿမဲသြားၾကတဲ့ေက်း႐ြာပါ။ တေလာက ကမာၻ႕ဘဏ္အဖြဲ႕ကဆိုလား ေက်း႐ြာမီးလင္းဖို႔ solar ျပားေတြ လာလွဴသြားၾကေသးတယ္။
က်ေနာ္ NGO အဖြဲ႕အစည္း အားလံုးကို ေလးစားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကမာၻေနရာအသီးသီးကလွဴထားတဲ့ ေဒၚလာသိန္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ NGO ေတြဝင္လာရင္ သူတို႔လုပ္တဲ့ project ထက္ တကယ္အက်ိဳး႐ွိသြားတာကေတာ့ သူတို႔ ဝန္ထမ္းေတြ ကိုယ္တိုင္ပါ။
ဆက္မေရးေတာ့ဘူးေနာ္။ လူမုန္းမ်ားမယ္။ :)
ေဆာ္ေလာင္းေက်း႐ြာက အိမ္တအိမ္။
ေဆာင္ေလာင္းေက်း႐ြာမွာ ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိိုင္းဖက္ကေနလာျပီး သာသနာျပဳတဲ့ မိသားစုေလး႐ွိၾကတယ္။
သူတို႔ေနထိုင္တာ ၁၀ ႏွစ္ေတာင္ေက်ာ္ျပီ။ ဒီသာသနာက ကေလးျမိဳ႕မွာ အေျခစိုက္တဲ့ ဆရာ Do Khup ဦးေဆာင္တဲ့ Tear Gospel သာသနာအဖြဲ႕က ေစလြတ္တာျဖစ္ပါတယ္။
သာသနာျပဳဆရာ khual ရဲ႕ ကေလး ၃ ေယာက္၊
အဲ႐ွား႐ွားပါးပါး ကန္ပက္လက္မွာ ဖုန္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ေလး႐ွိတယ္။
ေဖေဖာ္ဝါရီလကမွ ဖြင့္ထားတဲ့ ဆိုင္တဲ့။
ကန္ပက္လက္မွာ GSM ဖုန္းေတြ အလုပ္မလုပ္ေသးပါဘူး။ CDMA ဆိုလား။ အဲတာေတြပဲ အလုပ္လုပ္တယ္။ ျခင္းဖုန္း၊ ျပီးေတာ့ အင္တင္နာ ဆြဲထုတ္ျပီး ေျပာရတဲဲ့ဖုန္းေတြ။ :)
ဘုရားေက်ာင္းဖြင့္ပြဲဆိုတဲ့အတို္င္း KBC အသင္းေတာ္က အႏွစ္ႏွစ္အလလကတည္းက စုေဆာင္းထားတာရယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္တစ္ျပည္နယ္လံုးမွာ ႐ွိတဲ့ ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္ေတြဆီကေန လွဴဒါန္းထားတဲ့အလွဴေငြေတြနဲဲ႔ ေဆာက္ထားတာျဖစ္ပါတယ္။
သိန္းေပါင္း ၆၀၀ ေက်ာ္ကုန္က်ပါတယ္။ ဒီဇိုင္းကေတာ့ အသင္းေတာ္အတြင္းေရးမွဴးဦးဒါရ္ဟူးကိုယ္တိုင္ကပဲ ေရးဆြဲထားတာျဖစ္ပါတယ္။
ႏွစ္ျခင္းသာသနာ ေ႐ႊရတုဓမၼသဘင္ပြဲမွာေတာ့ တျမိဳ႕နယ္လံုးကေန လာၾကသလို၊ ခ်င္းျပည္နယ္ေနရာအႏွံ႔ကေန ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးေတြလည္း လာၾကတယ္။
ေအာက္ကပံုကေတာ့KBCအသင္းေတာ္ဥကၠ႒ဦးမနားထံုက
ေဆာ္ေလာင္းေက်း႐ြာကေန ေရာက္႐ွိလာတဲ့အေမအိုတစ္ေယာက္ကို
ႏႈတ္ဆက္ၾကိဳဆိုေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပြဲေတာ္အတြင္းမွာေတာ့ တပင္တိုင္သီခ်င္း၊ သံစံုသီခ်င္း၊ ျပီးေတာ့ အမူအရာ ျပိဳင္ပြဲေတြလည္း ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။
ကန္ပက္လက္ျမိဳ႕နယ္ထဲမွာ အဓိကအားျဖင့္ လူမ်ိဳးႏြယ္စု ၄ မ်ိဳး႐ွိပါတယ္။
သူတို႔ရဲ႕႐ိုးရာအဝတ္အထည္မ်ားကို လွပစြာ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။
ေအာက္ကပံုထဲမွာ ကရင္ရိုးရာ အဝတ္အထည္လိုမ်ိဳးဂါဝန္အနက္ေရာင္က အုပ္ပူး (သို႔မဟုတ္) ခ်င္းပံု လို႔ေခၚတဲ့ လူမ်ိဳးႏြယ္စုေတြရဲ႕ ရိုးရာအထည္ပါ။
ကန္ပက္လက္မွာေရသြယ္တာကလည္း ရီရမလို၊ ငိုရမလိုပဲ။
ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ျဖစ္ေနေပမယ့္ ေရ႐ွည္အတြက္ ေရကိုလံုေလာက္စြာ သံုးစြဲႏိုင္ေအာင္ နည္းလမ္းေကာင္းေတြ မ႐ွိဟန္တူပါတယ္။ ျမိဳ႕နယ္စည္ပင္သာယာေရးအဖြဲ႕က ေရခြန္လည္း လာေကာက္တယ္ၾကားေတာ့ သူ႕ေနရာနဲ႔သူ႕ဇာတ္ပါပဲလို႔ၿပံဳးမိတယ္။
တကယ္ေတာ့ဒီလိုေသာက္သံုးေရအတြက္ စည္ပင္ကေန ႏွစ္ ၁၀၀ စီမံကိ္န္းေတြ ခ်သင့္တယ္။
ေရထြက္တဲ့ေနရာကို ေပ ၃၀ ပတ္လည္ ေသခ်ာ ၾကိဳးဝိုင္းနဲ႔ ကာသင့္တယ္။
ျပီးေတာ့ ေရထြက္ေစတဲ့ သစ္ပင္ မ်ားမ်ားထပ္စိုက္ေပးသင့္တယ္။
ျပီးေတာ့ေရေလွာင္ကန္ေကာင္းေကာင္းေဆာက္ျပီးရင္ အိမ္ေျခ ၅၀၀ ေလာက္႐ွိတဲ့ျမိဳ႕ကို နည္းစနစ္မွန္ကန္စြာ ေပးေဝႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ဗ်ာ...
ေရတံခြန္မ်ားတဲ့ခ်င္းေတာင္
ေနာက္တစ္ခုက က်ေနာ္တို႔ေကာေလာင္းေရတံခြန္သြားၾကေသးတယ္။
အုတ္ဖို႐ြာနဲ႔ မေက်ာက္အား႐ြာ ကိုျဖတ္သြားျပီးမွ ေရာက္ပါတယ္။
ေခၚသြားတဲ့သူက သြားဆရာဝန္ေပါက္စ ေကြလ်န္ေပါ့။
ေရတံခြန္သြားတဲ့လမ္းက က်ဥ္းလြန္းေတာ့ေကြလ်န္ကိုယ္တိုင္ က်ေနာ့္ကို ေမာင္းျပီးတင္သြားပါတယ္။
ေတာင္ေစာင္းေလးအတိုင္းေဖာက္ထားတဲ့ ၂ ေပမက်ယ္တဲ့ လမ္းေပၚမွာ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းသြားရတာ အေတာ္အသည္းယားစရာေကာင္းပါတယ္။
လြယ္ထားတဲ့အိတ္ထဲက ကင္မရာထုတ္ဖို႔ကိုပင္ က်ေနာ္လက္တုန္ေနလို႔ ဓါတ္ပံု မ႐ိုက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
တစ္ခ်က္ကေလး မွားတာနဲ႔ေတာင္ေျခကို လွိမ့္က်သြားမွာ။
ေရတံခြန္ကို ဓါတ္ပံု ႐ိုက္ခ်င္လြန္းလို႔သာ သက္စြန္႔ဆံဖ်ားလိုက္လာတာ။ :)
သူ႔ရာသီမို႔ တစ္ေတာလံုး စြယ္ေတာ္ပန္းေတြ ပြင့္ေနပါေတာ့တယ္။
ေႏြရာသီျဖစ္ေနေပမယ့္ ေရစီးမ်ားပါေသးတယ္။ခ်င္းေတာင္ကေခ်ာင္းေရ၊ ျမစ္ေရေတြက ေရစီးသန္တယ္။
ေတာင္ေပၚက စိမ့္စမ္းေရ ေသာက္ဖူးသူတိုင္းသိတယ္။
ေသာက္လို႔မဝႏိုင္ဘူး။သန္႔တယ္။ ၾကည္တယ္။ ဘာအနံ႔မွ မ႐ွိဘူး။
စိမ့္ေရကေနေခ်ာင္းေရ၊ ေခ်ာင္းေရမွ ျမစ္ေရ၊ ျမစ္ေရကေန ပင္လယ္အထိစီးဆင္းသြားသလို၊ တုိ႔ဘဝေတြလည္း စိမ့္စမ္းေရေတြလိုပါပဲလား။ စိမ့္စမ္းေရေတြ႐ွိတဲ့ခ်င္းေတာင္ကေနမွ အဆံုးမ႐ွိတဲ့ပင္လယ္ၾကီးလို ဟိုးအေဝးၾကီးဆီကို။
ဤမွ်ႏွင့္သာ...
